بئر زمزم

لغت نامه دهخدا

بئر زمزم . [ ب ِءْ رِ زَ زَ ] (اِخ ) چاه زمزم . نام چاهی به مکه : بئر زمزم از خانه ٔ کعبه سوی مشرق است و بر گوشه ٔ حجرالاسود است و میانه بئر زمزم و خانه چهل و شش ارش است و فراخی چاه سه گز و نیم در سه گز و نیم است . آبش شوری دارد لیکن بتوان خورد و سر چاه را حظیره کرده اند از تخته های رخام سپید، بالای آن دو ارش . و چهار سوی زمزم آخرها کرده اند که آب را در آن ریزند و مردم وضو سازند. (از سفرنامه ٔ ناصرخسرو ص 98). و رجوع به کلمه ٔ زمزم شود.