ستیا

لغت نامه دهخدا

ستیا. [ س َ ت َ ] (هزوارش ، اِ) هزوارش «ستیا، ستیا» ، پهلوی «گثیه » (گیتی )، قیاس کنید با ستها. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). بمعنی ستها که دنیا و روزگار باشد. (برهان ).