معنی آتش آسمان | واژه یاب

آتش . [ ت َ ] (اِ) (از زندی آترس ، و اوستایی آتر، و سانسکریت هوت آش ، خورنده ٔ قربانی ؛ از: هوت ، قربانی + آش ، خورنده ) یکی از عناصر اربعه ٔ قدما و آن حرارت تو

جست‌وجوی متن

ادرخش

لغت‌نامه دهخدا

ادرخش . [ اَ رَ ] (اِ) درخش . برق آتش آسمانی که به تازی صاعقه خوانند. (آنندراج ). بعضی صاعقه و رعد را گفته اند و بقول اکثر لغتی است در درخش و بقول سامانی درخش م

صاعقه

لغت‌نامه دهخدا

صاعقه .[ ع ِ ق َ ] (ع اِ) برقی که از ابر بر زمین افتد. پاره ٔ آتش هلاک کننده که از آسمان فرودآید با بانگ سخت . (ترجمان القرآن جرجانی ص 63). بانگی است با آتش و گ

آدرخش

لغت‌نامه دهخدا

آدرخش . [ رَ ] (اِ) برق . || درخش . صاعقه . آتش آسمانی : نباشد زین زمانه بس شگفتی اگر بر ما ببارد آدرخشا. رودکی .خصمت بود به جنگ خف و تیرت آدرخش تو همچو کوه و ت

صقع

فرهنگ انتشارات معین

(صَ) [ ع . ] (مص م .) 1 - زدن کسی را، پا بر کسی زدن . 2 - بر خاک انداختن کسی را. 3 - رسیدن آتش آسمانی به کسی ، بیهوش کردن صاعقه کسی را.

پرمته

لغت‌نامه دهخدا

پرمته . [ پْرُ / پ ِ رُ م ِ ت ِ ] (اِخ ) در اساطیر یونانی رب النوع آتش و خالق نوع بشر و مظهر نبوغ مردمی . پرمته یکی از تیتان ها بود و پدر او را گاه ژاپه و گاه ا