آتش زدنلغتنامه دهخداآتش زدن . [ ت َ زَدَ ] (مص مرکب ) آتش اندرزدن . سوزانیدن : بفرمود تا آتش اندرزدندهمه شهر توران بهم برزدند. فردوسی .- آتش زدن در مالی ؛ بگزاف صرف کردن آن ، و یا
آتش زدنگویش اصفهانی تکیه ای: besüni طاری: âteš bas(mun) طامه ای: ataš bassan طرقی: ataš basmun کشه ای: ataš riše kardmun نطنزی: âteš bassan/girondan