انیقةلغتنامه دهخداانیقة. [ اَ ق َ ] (ع ص ) مؤنث انیق ، خوب و عجیب . (آنندراج ) (از غیاث اللغات ). رجوع به انیق شود.
افیقةلغتنامه دهخداافیقة. [ اَ ق َ ] (ع اِ) بلای بد. || پوست نیم پیراسته یا پوستی که نادوخته یا ناشکافته دباغت داده باشند. ج ، اُفُق ، اَفَق . || (ص ) مؤنث افیق . زنی که در نهایت
اناقةلغتنامه دهخدااناقة. [ اَ / اِ ق َ ] (ع اِ) ریزه کاری ، گویندله اناقة و لیاقة. (ناظم الاطباء). || خوبی . حسن . || اعجاب . (یادداشت بخط مؤلف ).
انیقةلغتنامه دهخداانیقة. [ اَ ق َ ] (ع ص ) مؤنث انیق ، خوب و عجیب . (آنندراج ) (از غیاث اللغات ). رجوع به انیق شود.
ابوالفتحلغتنامه دهخداابوالفتح . [ اَ بُل ْ ف َ ] (اِخ ) بُسْتی . علی بن محمدبن حسین بن یوسف بن محمدبن عبدالعزیز ملقب به نظام الدین شاعر مشهور. ابن خلکان گوید: او صاحب طریقتی انیقه و
اسحاقلغتنامه دهخدااسحاق . [ اِ ] (اِخ ) غکی (شیخ ...). یکی از فقهای شافعی . وی قاضی زبید بود. مولد وی سنه ٔ 1014 هَ .ق . در شهر مذکور. او در علوم رسمی یعنی فقه ، حدیث ، ادبیات و
استاذالدارلغتنامه دهخدااستاذالدار. [ اُ ذُدْ دا ] (ع ص مرکب ، اِ مرکب ) استادالدار. وکیل دار. استاد سرای : و امّا الشرقیة [ من بغداد ] فهی الیوم دارالخلافة و کفاها بذلک شرفاً و احتفال
علی سقافلغتنامه دهخداعلی سقاف . [ ع َ ی ِ س َق ْ قا ] (اِخ ) ابن ابی بکربن عبدالرحمان سقاف علوی . ملقب به نورالدین . و در هدیةالعارفین نام او به صورت «علی بن ابی بکربن عبدالرحمان بن