جان شیرینلغتنامه دهخداجان شیرین . [ ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) جان خوش . جان عزیز : گر یکی زین چهار شد غالب جان شیرین برآید از قالب .سعدی (از آنندراج ).
ناز جان شیرین کارلغتنامه دهخداناز جان شیرین کار. [ زِ ن ِ ] (صوت مرکب ) آفرینی است که مرشد به پهلوانی که عملی از اعمال ورزشی را خوب انجام دهد، گوید. (یادداشت مؤلف ).
جان شیرانلغتنامه دهخداجان شیران . [ ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) جان شیرین .زندگانی . (ناظم الاطباء). و رجوع به جان شیرین شود.
جانفرهنگ مترادف و متضاد۱. روان، روح ۲. حیات ۳. نفس ۴. هوش ۵. عزیز، گرامی ۶. جن ≠ تن، بدن، انس، پری، پریان
ناز جان شیرین کارلغتنامه دهخداناز جان شیرین کار. [ زِ ن ِ ] (صوت مرکب ) آفرینی است که مرشد به پهلوانی که عملی از اعمال ورزشی را خوب انجام دهد، گوید. (یادداشت مؤلف ).
جان شیرانلغتنامه دهخداجان شیران . [ ن ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) جان شیرین .زندگانی . (ناظم الاطباء). و رجوع به جان شیرین شود.
جان در سر کسی کردنلغتنامه دهخداجان در سر کسی کردن . [ دَ س َ رِ ک َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) یا جان در سرِ چیزی کردن . جان را فدای کسی کردن : بگفتا نه آخر دهان تر کنم که تا جان شیرینش در سر کنم .
دانه کشفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهدانهکشنده: ◻︎ میازار موری که دانهکش است / که جان دارد و جان شیرین خوش است (فردوسی: ۱/۱۲۰ حاشیه).