روشن دیدهلغتنامه دهخداروشن دیده . [ رَ / رُو ش َ دَ / دِ ] (ص مرکب ) روشن بین . روشن نظر. که دیده ٔ بینا دارد. که دیده پاک و صافی دارد : باحیا گفت او مرا و چشم من روشن بدوهرکه روشن د
دیدهلغتنامه دهخدادیده . [ دی دَ / دِ ] (اِ) چشم . (برهان ) (جهانگیری ). قسمتی از چشم که بدان بینند یا جزئی از جهاز بینائی که پلک و مژه از آن مستثناست . (یادداشت مؤلف ). ج ، دید
چشم روشنلغتنامه دهخداچشم روشن . [ چ َ / چ ِ م ِ رَ / رُو ش َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) دیده ٔ روشن . چشم بینا. مقابل چشم تاریک و دیده ٔ تاریک .- چشم ما روشن گفتن ؛ کنایه از چیزی عج
دیدهلغتنامه دهخدادیده . [ دی دَ / دِ ] (اِ) چشم . (برهان ) (جهانگیری ). قسمتی از چشم که بدان بینند یا جزئی از جهاز بینائی که پلک و مژه از آن مستثناست . (یادداشت مؤلف ). ج ، دید
روشن گردیدنلغتنامه دهخداروشن گردیدن . [ رَ / رُو ش َ گ َ دَ ] (مص مرکب ) روشن شدن . نورانی شدن . پرنور گشتن . ازدهار. (از یادداشت مؤلف ). ضواء. ضوء. (منتهی الارب ).- دیده روشن گشتن (گ
روشنلغتنامه دهخداروشن . [ رَ / رُو ش َ ] (ص ) تابناک . نورانی . منور. درخشان . تابان . (ناظم الاطباء)(فرهنگ فارسی معین ). چیز دارنده ٔ نور مثل چراغ و آفتاب و اطاق روشن . (فرهنگ
مسلمیلغتنامه دهخدامسلمی . [ م ُ ل ِ ] (اِخ ) سید مسلمی اسفراینی از شعرای قرن نهم هجری . قبرش در اسفراین است و این بیت از اوست :خال او نقد دلم از دیده ٔروشن کشدهمچو دزدی کو متاع خ