سینه سوزلغتنامه دهخداسینه سوز. [ ن َ / ن ِ ] (ن مف مرکب ) جفادیده . رنج دیده . (ناظم الاطباء). سینه سوخته . || (نف مرکب ) سوزنده ٔ سینه . گدازنده ٔ سینه : فرق بر و سینه سوز و دیده د
لطفیلغتنامه دهخدالطفی . [ ل ُ ] (اِخ ) شاعری است و این شعر او راست :ز سوز سینه فریاد از دل ناشاد برخیزدبلی در خانه آتش چون فتد فریاد برخیزدبه آن زلف و رخ و بالا به هر جا بگذری آ
آتش ناکلغتنامه دهخداآتش ناک . [ ت َ ] (ص مرکب ) آتشین : با دل سنگینت آیا هیچ درگیرد شبی آه آتشناک و سوز سینه ٔ شبگیر ما؟ حافظ.- آتشناک کردن آتش زنه ؛بیرون کردن آتش از وی : اوری ال
شمعبالالغتنامه دهخداشمعبالا. [ ش َ ] (ص مرکب ) برافراخته شده مانند شمع. (ناظم الاطباء). با قامتی چون شمع آخته . || از اسمای محبوب است . (آنندراج ) : ز سوز سینه ٔ من شمعبالایی خبر د
آتشناکفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهدارای آتش؛ آتشین؛ سوزان: ◻︎ با دل سنگینت آیا هیچ درگیرد شبی / آه آتشناک و سوز سینهٴ شبگیر ما (حافظ: ۳۶ حاشیه).
دود برآمدنلغتنامه دهخدادود برآمدن . [ ب َ م َ دَ ] (مص مرکب ) دود برخاستن . بلند شدن دود. در آتش افروختن . (یادداشت مؤلف ). ادخان . تدخین . دخون . دخن . دود برآمدن از آتش . (منتهی ال