سپاهلغتنامه دهخداسپاه . [س ِ ] (اِ) از پارسی باستان «تَخمه سپاد» ، اوستا «سپاذه » (قشون )، ارمنی عاریتی و دخیل «سپه » ، استی «افساد» و «افساد» (مقدار بسیار، سپاه ، فوج )، پهلوی
گرانمایهلغتنامه دهخداگرانمایه . [ گ ِ ی َ / ی ِ ] (ص مرکب ) هر چیز بیش بها و قیمتی و به عربی نفیس .(برهان ) (انجمن آرا). هر چیز نفیس . (آنندراج ). نفیس .(مفاتیح ) (مجمل اللغه ). پرا
گرانلغتنامه دهخداگران . [ گ ِ ] (ص ) پهلوی گران (سنگین و ثقیل ) از اوستا گئورو از گرو ، پارسی باستان گرانه (؟) ، کردی گران (ثقیل ، گران ، سخت ). (از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ).
جالوسلغتنامه دهخداجالوس . (اِخ ) لهجه ای در چالوس .یا معرب کلمه است : و محمدبن زید با سپاه گران بجانب ساری روان شده سیدحسن بجانب جالوس گریخت .(حبیب السیر چ تهران ج 2 ص 343). رجوع
مولیدنفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهدرنگ کردن؛ دیر کردن؛ دیر ماندن: ( بمولیم تا آن سپاه گران / بیایند گُردان و جنگآوران (فردوسی: ۳/۱۳۵).
ژوپین ورلغتنامه دهخداژوپین ور. [ وَ ] (ص مرکب ) حامل نیزه . سنان دار. نیزه دار.بردارنده ٔ زوبین . رجوع به زوبین ور شود : چو دربان بدید آن سپاه گران سپردار بسیار و ژوپین وران . فردوس