مئذنةلغتنامه دهخدامئذنة. [ م ِءْ ذَ ن َ ] (ع اِ) جای اذان و مناره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جای اذان یا مناره . (از اقرب الموارد). محل اذان . گلدسته . (یادداشت به خط مرحوم
مأذنهلغتنامه دهخدامأذنه . [ م َءْ ذَ ن َ ] (ع اِ) جای اذان و منار و عوام مئذنة گویند. (ناظم الاطباء). گلدسته . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مئذنة و مأذنه گوی شود. ||
مأذنه گویلغتنامه دهخدامأذنه گوی . [ م َءْ ذَ ن َ / ن ِ ] (نف مرکب ) مؤذن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : گیرم که خروس پیرزن مردیا مأذنه گوی را عسس بردنوبت زن صبح را چه افتادکز کوس
مؤذنةلغتنامه دهخدامؤذنة. [ م ُءْ ذَ ن َ ] (ع اِ) نام مرغی است . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). || مناره . صومعه . مئذنه . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به مئذنة شود.
مَيْمَنَةِفرهنگ واژگان قرآنيُمن و سعادت و مبارکی ( کلمه ميمنة از ماده يمن است که مقابل شوم است و معنايي بر خلاف آن دارد پس اصحاب ميمنة اصحاب و دارندگان يمن و سعادتند ، و در مقابل آنان اصح
مئذنةلغتنامه دهخدامئذنة. [ م ِءْ ذَ ن َ ] (ع اِ) جای اذان و مناره . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جای اذان یا مناره . (از اقرب الموارد). محل اذان . گلدسته . (یادداشت به خط مرحوم
میذونةلغتنامه دهخدامیذونة. [ ن َ ] (ع اِ) مئذنه . جای اذان گفتن . (آنندراج ). گلدسته . رجوع به مئذنة و میذنه شود.
مآذنلغتنامه دهخدامآذن . [ م َ ذِ ] (ع اِ) ج ِ مِئذَنَة. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد). رجوع به مئذنة شود.
مأذنهلغتنامه دهخدامأذنه . [ م َءْ ذَ ن َ ] (ع اِ) جای اذان و منار و عوام مئذنة گویند. (ناظم الاطباء). گلدسته . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مئذنة و مأذنه گوی شود. ||