کلاه نهادنلغتنامه دهخداکلاه نهادن . [ ک ُ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از تواضع و عجزو زبونی باشد. (برهان ). بمعنی کلاه پیش کسی نهادن . (آنندراج ). تواضع کردن عجز و زبونی نمودن . (
سر در کلاه کسی نهادنلغتنامه دهخداسر در کلاه کسی نهادن . [ س َ دَ ک ُ هَِ ک َ ن ِ /ن َ دَ ] (مص مرکب ) تابع و منقاد او بودن . (غیاث ).
کلاه دورهدارگویش اصفهانی تکیه ای: kelâlevadâr طاری: šâbgâh طامه ای: šâbgâh طرقی: šâbgâh کشه ای: šâbgâh نطنزی: šâbgâh
کلاهنمدیگویش اصفهانی تکیه ای: kelânevayi طاری: kelânevayi طامه ای: kelâhnavadi طرقی: kölânevayi کشه ای: kolânevayi نطنزی: kolânamadi
کلاه نهادنلغتنامه دهخداکلاه نهادن . [ ک ُ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از تواضع و عجزو زبونی باشد. (برهان ). بمعنی کلاه پیش کسی نهادن . (آنندراج ). تواضع کردن عجز و زبونی نمودن . (
کلاه گذاشتنلغتنامه دهخداکلاه گذاشتن . [ ک ُ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) کلاه نهادن بر سر. (فرهنگ فارسی معین ).کلاه پوشیدن . || فریب دادن . کلاه گذاری کردن . و رجوع به ترکیب کلاه سر کسی گذاشتن
کله نهادنلغتنامه دهخداکله نهادن . [ ک ُ ل َه ْ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) کلاه نهادن . (فرهنگ فارسی معین ) : کله با همتت بنهاده گردون کمر در خدمتت بربسته جوزا. انوری .و رجوع به کلاه ن
کلاهلغتنامه دهخداکلاه . [ ک ُ ] (اِ) چیزی که از پوست و پارچه ٔ زربفت و غیره دوزند و برسرگذارند. (برهان ) (آنندراج ). سربند و هرچیزی که از پارچه و پوست و نمد و زربفت و تیرمه و جز
سر در کلاه کسی نهادنلغتنامه دهخداسر در کلاه کسی نهادن . [ س َ دَ ک ُ هَِ ک َ ن ِ /ن َ دَ ] (مص مرکب ) تابع و منقاد او بودن . (غیاث ).