کویانلغتنامه دهخداکویان . (اِخ ) دهی از دهستان قنقری سفلا است که در بخش بوانات و سرچهان شهرستان آباده واقع است و 202 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7).
کویانواژهنامه آزادکویان از واژۀ کوی (kaowy) در زبان اوستایی برگرفته شده است. کوی به معنای پیشوا و سرکرده و شاه است. کویان هم معنای کیان در زبان دری، و کاویان در زبان پهلوی است. ک
صبحیلغتنامه دهخداصبحی . [ ص ُ ] (اِخ ) (مولانا...) شاعری است و میر علیشیر نوائی گوید وی از مردم اوبه در چشمه کویان میباشد و در شعر او چاشنی بسیار است . این مطلع از اوست :ماه من
عدنیلغتنامه دهخداعدنی . [ ع َ دَ ] (اِخ ) نام کوی و محله ای است در نیشابور : و میاه از میان آن بیرون آمدی و به خانقاه کوی عدنی فرود آوردند. (اسرارالتوحید). یک روز به کاری به کوی
گاسکونیلغتنامه دهخداگاسکونی . [ ک ُن ْی ْ ] (اِخ ) در تقسیمات کشوری سابق فرانسه ، یکی از خطه های جنوب غربی بشمار میرفت ، از طرف مغرب با خلیج گاسکنی متشکل از اقیانوس اطلس از جانب جن