عمریلغتنامه دهخداعمری . [ ع ُ ] (ق ) (با یاء نکره ) یک عمر. مدت زندگانی . مدت درازی از زمان . (ناظم الاطباء). زمانی برابر یک دوره ٔ زندگی کسی .
عمرفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. حیات؛ زندگی؛ مدت زندگی.۲. طول زندگی؛ مدت حیات: در عمرم چنین چیزی ندیده بودم.۳. مدت دوام یا بقای چیزی.۴. [مجاز] مدت یا زمان بسیار زیاد: یک عمر در همین خانه زن
باقیالغتنامه دهخداباقیا. (اِخ ) از شعرای ایران و اهل کاشان بوده است . از اوست :شام فراق بی تو ز بس خون گریستم یک عمر چون عقیق چراغم در آب سوخت .(از قاموس الاعلام ترکی ج 2 ص 1204)