ترجمه مقاله

خواب و خور

لغت‌نامه دهخدا

خواب و خور. [ خوا / خا ب ُ خوَ / خُرْ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) خواب و خوراک . (یادداشت مؤلف ). کنایه از راحتی و بی خیالی و تنبلی :
خواب و خور کار تن تیره ست تو مر جانت را
چون کنی رنجه چو گاو و خر ز بهر خواب و خور.

ناصرخسرو.


کسی که قصد ز عالم بخواب و خور دارد
اگرچه چهرش خوب است طبع خر دارد.

ناصرخسرو.


گرنه با کام تو بود این همه تقدیر چرا
به همه عمر چنین خواب و خورت کام و هواست .

ناصرخسرو.


کار خر است خواب و خور ای نادان
با خر به خواب و خور چه شوی همسر.

ناصرخسرو.


باد بر هفت فلک پایه ٔ تختش چندانک
چار صنف حیوان خواب و خور آمیخته اند.

خاقانی .


ببازی نبردم جهان را بسر
که شغلی دگر بود جز خواب و خور.

نظامی .


ز بخت بی ره و آیین و پاو سرمی زیست
ز عشق بیدل و آرام و خواب و خور می گشت .

سعدی (بدایع).


|| فراش . تختخواب . (ناظم الاطباء).
ترجمه مقاله